เง้อ....หลังจากหายไปนานนนน((รึเปล่า)) ดองแสปซไว้จนเน่าเหยียบๆ20วันเห็นจะได้

ก็ได้ฤกษ์...มาอัพแล้ว.....ว........ว............ว "10500115" รายงานตัวคร๊าบป๋ม

 

ก่อนอื่นเลย...เมื่อวานนี้ ไปมหาลัยวันแรก ((ด้วยชุดนักศักษา เน้น พลีสยาวคลุมตาตุ่ม!!!!!!))

เป็นอารายที่วุ่นสุดๆ คือ เท้าความก่อนว่า เราเข้าไปสอบรอบสุดท้าย เพราะฉนั้นจะไม่ทันรับน้อง

ก็เลยไม่รู้จักใครเลย แล้วก็ไม่มีใครเคยเห็นหน้ามาก่อนด้วย((หน้าแปลก-*-)) จึงเป็นอะไรที่

เป็นที่แตกตื่นอย่างรุนแรง ตารางสอนก็ยังไม่รู้ เดินตามเพื่อนตลอด มีคนมาทัก

มาถามชื่ออย่างเยอะ((เพราะไม่มีป้ายชื่อเหมือนคนอื่น เส้าง่ะ)) รวมๆแล้วรู้ชื่อเพื่อนเกือบๆ40คนได้

แต่จำได้กี่คนเนี่ย....ว่ากันที่หลัง แหะๆๆ นี่ยังไม่รวมรุ่นพี่นะ...จาบ้าตายยยยย

เหงื่อแตก...ไหนยังจะเรื่องชุดอีก โอย...แค่2วันแรกเนี่ย เกือบหน้าคะมำเพราะกาโปงหลายรอบและ

วันแรกเล่นซะหมดแรง...เดินไปนู้นไปนี่ตลอดเวลา แล้วปี1 ห้ามขึ้นลิฟท์!!!!!!! แล้วเรียนชั้น5 แถบทุกวัน

แต่เราชอบมากๆ....เพื่อนๆน่ารัก ...คือรุ่นพี่เค้าจะบอกไว้ว่า "อย่าทำให้เพื่อนรอบ4รู้สึกแปลกแยก"

ทุกคนเรยปรี่เข้ามาทำความรู้จักอย่างกระตือรือล้น555+ ก็โดนหมดทั้ง25คนนั่นหล่ะ แล้วที่หนักกว่าคนอื่นคือ

Major ของเรา โดนสั่งห้ามเข้าร่วมกิจกรรมรับน้องอย่างเด็ดขาด -*- ตายห่า...แล้วชาตินี้จะรู้จักครบไหมหล่ะนั่น

เฮ้อ.....อย่างวันนี้ก็เพิ่งได้ตารางสอนที่ถูกต้องจริงๆ วันจันทร์ที่จะถึงนี้และต่อไป คงหนักหนากว่านี้หลายเลย

 

**เด็กดุๆๆๆ กาจั๊วะพร้อม!!!! 3....4 กาจั๊วะมีปีก...ติงๆๆ....กาจั๊วะบินได้....ติงๆๆ กาจั๊วะจะบิน.....ไปอา...เม...ริกา.......555+**

เพลงเชียร์ของคณะ....ฮาดี....ท่าก็ฮา...แต่เราห้ามเต้น ไม่แน่ยังจะต้องเรียนวันเสาร์อีกเซ็ง!!! 

พอแระ....ไว้จามาอัพใหม่นิ บั๊บบาย....

P.s.เด็กดุ = เด็กคณะดุริยางค์ ม.ศิลปากร นิ

 

MiZZy S.o.S

MiZZy SFC Family

MiZZy KaMe --"

MiZZy My SiZZy -*-

 

 

 

 

เมื่อวานไปสอบมา...ที่ม.จันทร์เกษม...ไปแต่เช้า8โมงครึ่งก็ถึงแล้ว

ได้ข่าวสอบ9โมงครึ่ง--"แล้วจะรีบไปทำไมก็ไม่รู้ ก็รอต่อไปรอๆๆๆๆ จนได้เข้าไป

เค้าให้สอบถึง11โมงครึ่ง แต่เราออกมาตอน10โมง15

คนมองทั้งหอประชุมเลย...90ข้อ...45นาที...ก็ปกตินะ เพราะเลขอะ

กาที่อยากกาเลย โจทย์แทบไม่อ่าน เพราะถึงอ่านก็ทำไม่ได้อยู่ดี--"

 

เดินออกมาก้ไปโลตัสรัชดาไปกินข้าวกะแม่...ด้วยอาการเบลอๆ((ยังไม่ตื่น))

พอได้เวลาก็กลับไปที่มหาลัยเค้าลงในตารางว่าเริ่มสอบบ่ายโมงครึ่ง

เราไปถึงบ่ายโมงก็ลงชื่อไว้ได้คนที่27ของขับร้องจนสุดทั้งหมดที่37คน พระเจ้า....ทำไมคนเยอะอย่างงี้อะ

คณะก็เล็ก...อัดกันเข้ามาได้ แล้วเมื่อวานอากาศร้อนรุนแรง...ที่สำคัญที่รอไม่มีลมเลยสักกะนิดเดียว

เราก็รอไป....จนเริ่มร้อนทนไม่ไหวแล้วจริงๆ...ตัดสินใจจะกลับบ้านแล้ว

เพราะเดินเล่นก็แล้ว...ไปห้องน้ำ....ซื้อของกิน...ไปซ้อมร้องก็แล้ว

ไม่ได้เข้าไปซะที...อยากกลับบ้านมาก...ไม่ไหว...ร้อน...เหนื่อย...ปวดหัว

 

จนสุดท้ายแม่ต้องพาไปเมเจอร์รัชโยธินตอน5โมงเย็นแล้วฝากรุ่นพี่มหาลัยไว้

ว่า"ใกล้ๆแล้วโทรมาเรียกนะ"ซึ่งก็แป็นแบบนั้นจริงๆ 6โมงเย็นพี่เค้าโทรมา

เราก็ขับรถกลับไป...รอถึง1ทุ่มได้เข้าไปสอบ...คุยอยู่ครึ่งชั่วโมง((เลยรู้เลยว่าทำไมรอนาน))

หลังจากการสัมภาษณ์อันยาวนาน...ห้องก็เย็นอย่างกะห้องดับจิต

เดินออกมาจากห้องสอบอย่างกะคนตายไปแล้วครึ่งตัว "--

แม่ถามว่าเป็นไง เราก็ตอบไปแบบเหนื่อยๆ "ก็อาจารย์บอกว่าเอาคอเป็นประกันว่าได้แน่นอน"

แต่มันมีข่าวร้ายคือ...แม่ตอบกลับมา"อืมก็ดี...ยังไงก็ไม่เอาที่นี่อยู่แล้ว"

คือ...ก็คุยๆกันมาก่อนแล้วนะ...ว่าอาจจะไม่เอา แต่ไม่คิดว่าพอถึงเวลาจิงๆมันจะทำให้รู้สึกแบบนี้อะ

เพราะว่ามันรอนานมั้ง...ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้...จะต้องรู้สึกแบบนี้...สู้เรากลับบ้านไปตั้งแต่บ่าย3ไม่ดีกว่าหลอ

รอทำไมตั้ง6ชั่วโมง เพื่อ?? เข้าไปร้อง3ประโยค รอ6ชั่วโมง มันนานเกินไปรึเปล่า

...ออกมาแล้วได้...ก็บอกว่าไม่ให้เรียนที่นี่...แค่ฟังก็เหนื่อยแล้ว...เฮ้อ...

แล้วเราจะมาสอบทำไมง่ะ...ไปเต้นไม่ดีกว่าหลองาย!!!??!!!

 

แต่ตอนนี้ก็ซืด...อย่างรุนแรง...แม่จะให้รอสอบมหิดลปีหน้า!!!!!!!

โอย.......เราใกล้จะไม่ไหวแล้วนะ....คือถ้าไปสอบปีหน้า...เท่ากับปีนี้นอนอยู่บ้านเฉยๆ

ไปเรียน...กลับบ้านซ้อม...เพื่อไปสอบเดือนตุลา....อิสรภาพเริ่มริบหรี่

จาบ้าตาย...เราอะคนเรียน...เป็นคนอยากเรียนด้วย...แต่ตอนนี้เราอยากถอยไปทำอย่างอื่นมากกว่าแล้ว

แต่ถึงทำยังไง...จะติดคณะอื่น...ก็รู้ว่าแม่ไม่ยอมชัวร์

ให้ตาย...มันเกิดอารายขึ้น...คนเรียนน่ะเราไม่ใช่หลอ

สา...............ธุ ขอให้ครูบอกแม่ว่าม.รังสิตกะม.ศิลปากรโอเคด้วยเห๊อะ

เราไม่อยากเรียนช้าไปกว่านี้แล้ววววว มันเหนื่อยจิงๆ ก็รู้ว่าแม่ก็เหนื่อยด้วย

แต่คนที่โดนเค้ากดดันก็เราอยู่ดีอะ...ทุกวันนี้กินข้าวกับที่บ้านไม่มีความสุขเลยจิงๆพูดตรงๆ

จะนอนก็นอนไม่ได้...นอนดึกก็ไม่ได้...ต้องโดนด่าเหมือนเด็ก8ขวบทุกวัน

ทำอะไรก็ไม่ถูกไปซะทุกอย่าง...จนบางครั้งเราคิดว่าแม่มีลูกแค่คนเดียว!!!

 

ถึง...ทุกคนนะ

ตอนนี้ไม่ว่าใครจะ...โกรธ...จะเกลียดเราหรือหมั่นไส้ใดๆก็ตาม

เราขอร้องเลยนะ...ตอนนี้เราไม่อยากรับอารายมากไปกว่านี้อีกแล้ว

ถือว่าทำบุญแล้วก็เห็นใจเถอะนะ...ไม่ได้ดัดจริดทำเป็นอ่อนแอ

แต่ตอนนี้...เราอ่อนแอแล้ว...อ่อนแอจริงๆ แบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อนตั้งแต่เกิดมา

ไหว้...หล่ะ...ถือว่าเวทนาแล้วกัน...ถ้าจะสมน้ำหน้าหรือซ้ำเติม

ขอเป็นหลังไมค์แล้วก็ลับหลังเราด้วยได้ก็จาดีนะ...ไว้วันนึงเราพร้อมแล้วเราจะกลับมาเผชิญตากรรมใหม่(อีกครั้ง)

 

MiZZy S.o.S

MiZZy SFC Family

T_T T_T T_T T_T T_T